Boetseren

FIMO Professional

1 product
Van de vakspecialist

Waar je op moet letten

Bakken en breken

FIMO bakt op 110 graden, Leather Effect op 130

Polymeerklei-figuurtjes op bakpapier op een bakplaat, half in een huishoudoven, met een oventhermometer ernaast
De knop van een huishoudoven zit er vaak tientallen graden naast. Een oventhermometer van een paar euro is hier het verschil tussen heel en bruin.

Polymeerklei zoals FIMO is geen echte klei. Het is kunststof met kleurpigment, en die kunststof smelt pas aan elkaar bij precies de goede temperatuur. Dat is 110 graden voor FIMO Soft, Effect, Professional en Kids, en 130 graden voor FIMO Leather Effect. Dertig minuten in een gewone huishoudoven, meer is het niet.

Twee dingen gaan er bijna altijd mis. Het eerste is de oven hoger zetten omdat het dan sneller klaar zou zijn. Dat werkt niet: te heet en de klei verkleurt bruin, wordt bros en gaat dampen. Het tweede is te snel beginnen. Klei die net uit het pakje komt is stug en zit vol lucht. Kneed hem eerst een paar minuten warm en soepel, dat heet conditioneren. Sla je dat over, dan zitten er luchtbellen in je werk en breekt het af nadat je het gebakken hebt.

FIMO Air is iets anders. Die klei gaat nooit de oven in. Die droogt aan de lucht, op kamertemperatuur, en meer moet je er ook niet mee doen.

De fout die je hiermee voorkomt: de oven op 180 zetten omdat 110 zo laag lijkt. De klei wordt bruin, gaat stinken en het werk is weg.

Van blokje naar afgebakken werkstuk
  1. Kneed het blokje twee tot vijf minuten tot het soepel is en niet meer scheurt als je het dubbelvouwt. Dat is conditioneren en het is niet optioneel.
  2. Vorm je figuur. Wordt een deel dikker dan ongeveer een centimeter, hol het dan uit of bouw het op rond een propje aluminiumfolie. Massief dik materiaal barst van binnenuit.
  3. Verwarm de oven voor. 110 graden voor FIMO Soft, Effect, Professional en Kids, 130 graden voor Leather Effect. Kijk op de verpakking en controleer met een oventhermometer, want de knop van een huishoudoven zit er vaak tientallen graden naast.
  4. Leg het werk op bakpapier of aluminiumfolie op een bakplaat, niet op het blote rooster.
  5. Bak 30 minuten op die temperatuur.
  6. Laat volledig afkoelen voor je schuurt, boort of lakt. Warme polymeerklei is nog zacht en vervormt onder je vingers.
Zonder oven

Luchthardende klei droogt vanzelf, en dat vraagt geduld

Luchthardende klei droogt vanzelf, en dat vraagt geduld

FIMO Air is geen polymeerklei. Er hoeft geen oven aan te pas te komen: hij hardt uit aan de lucht, op kamertemperatuur. Dat maakt hem de makkelijkste klei om mee te beginnen en de enige die je met jonge kinderen aan de keukentafel kunt gebruiken.

Het verschil met ovenklei zit in de tijd en in het krimpen. Reken op vierentwintig uur voor dun werk en tot enkele dagen voor iets massiefs. De klei krimpt tijdens het drogen een klein beetje, en dat is de reden dat werk kan scheuren: de buitenkant is al hard terwijl de binnenkant nog nat is en nog moet krimpen. Hol dikkere stukken daarom uit, of bouw ze op rond een propje aluminiumfolie.

Wat je overhoudt is stevig maar niet waterdicht. Wil je er een schaaltje van maken dat tegen vocht moet, lak het dan af. En bewaar wat je overhoudt luchtdicht, want deze klei droogt in de verpakking net zo goed uit als op tafel.

De fout die je hiermee voorkomt: een dik massief figuur maken en het op de verwarming zetten om het sneller klaar te hebben. De buitenkant hardt uit terwijl de binnenkant nog krimpt, en dan scheurt het open.

Werken met luchthardende klei
  1. Kneed de klei kort soepel. Voelt hij droog aan, werk er dan een paar druppels water door.
  2. Vorm je figuur. Maak dikke delen hol of bouw ze op rond aluminiumfolie, anders scheurt het werk tijdens het drogen.
  3. Laat drogen op een vlakke ondergrond, uit de zon en niet op de verwarming. Snel drogen is de belangrijkste oorzaak van scheuren.
  4. Draai het werk na een dag om, zodat ook de onderkant lucht krijgt.
  5. Is het volledig hard en koud aanvoelend, dan kun je schuren, schilderen en lakken.
  6. Wikkel de rest van de klei luchtdicht in. In een open verpakking is hij binnen een week onbruikbaar.
Doos of etui

Set of etui, en hoeveel delen je echt nodig hebt

Set of etui, en hoeveel delen je echt nodig hebt

Hetzelfde gereedschap wordt op twee manieren verkocht. In een etui: een rol of tas met vakjes die je dichtritst of oprolt. Of als set: alles los in een doos.

Het etui beschermt de punten, houdt de boel bij elkaar en gaat mee naar een les. Wie thuis aan tafel werkt heeft dat niet nodig en betaalt in de doos minder per stuk. Dertig delen is de enige maat die wij als set en als etui voeren, en daar is de doos de goedkoopste van de twee. De prijs die vandaag geldt staat op de twee productpagina's, dus je kunt de stukprijs zelf narekenen.

Dan het aantal. Meer delen betekent niet meer kunnen. Grote sets bestaan voor een groot deel uit varianten van hetzelfde: nog een spatel, nog een lus, nog een maat. In het begin gebruik je er een stuk of acht. Begin klein en koop er later gericht bij wat je mist. Dat is goedkoper, en je weet dan ook waarom je het koopt.

Let ten slotte op wat er geteld wordt. In een deel van onze sets telt het etui zelf mee als een van de delen.

De fout die je hiermee voorkomt: de grootste set kopen om zeker te zijn. Je betaalt voor 61 delen waarvan je er twintig nooit uit de doos haalt, terwijl de 14-delige in het eerste jaar hetzelfde werk doet.

De juiste maat kiezen
  1. Begin je net? Neem de kleinste set die het werk doet, meestal 8 tot 14 delen. Daarmee kun je alles wat je in het begin nodig hebt.
  2. Ga je naar een cursus of een les? Kies het etui, ook al is het per deel duurder. Losse punten in een tas gaan stuk en raken kwijt.
  3. Blijft alles thuis op tafel liggen? Neem de set in een doos. Zelfde gereedschap, minder per stuk.
  4. Weet je al precies wat je mist? Koop dat er los bij in plaats van een grotere set. Dat is goedkoper en je gebruikt alles wat je hebt.